Нова интересна љубичица

Пред околу 7-8 месеци татко ми ми донесе 2 ливчиња на африканска љубичица и ми рече дека имале многу интересна боја нешто меѓу бордо и виолетово . Ги засадив и двете ливчиња веднаш но едното после  околу 2  месеци кога мислев дека ќе  почне да пушта ливчиња ми се исуши . За среќа другата опстана и после околу 4  месеци започна нагло да пушта нови ливчиња . Мислев дека ќе цвета некаде околу летото , но пред 2  недели ме изненади кога забележав две мали пупки . Сега има 4 убави големи цветчиња кои повеќе наликуваат на виолетово отколку на  бордо меѓутоа нивната форма за разлика од другите љубичици со еднолисни  цветчиња е многу поубава . Сеуште не ми е пресадена , дури и ми е страв тоа да го направам да не ја  изгубам па затоа ќе  чекам сосем да ја исполни саксијата па дури тогаш внимателно ќе ја пресадувам

Споредба со структурата на листовите на цветот со розовата или виолетовата љубичица тука и тука 

Викенд качување на порта „ Македонија “

Одамна се наканувам да се качам горе на платформата на портата . Прво ми кажаа дека имало многу гужва , па се одложи за подоцна , потоа   ладното ме смести дома пред грејалката и немав желба за  излегување надвор ,а  на работа бев затрупана  така  да конечно се подослободив претходниот викенд и одма му ја  летнавме со маж ми во центар . Дојдовме до портата . Луѓе имаше таман не многу ама далеку од малку . Се искачивме нагоре по скалите искрено се изморувам до 4 ти , ама  таму ми летаа нозете . Беше облачно и скиснато полека роскаше . Погледот од горе преубав особено према фонтаната  Александар Македонски ( воинот на коњ) . Искрено погледот према зградите кон водно како да го затскрива тој дел од градот а како да го спојува водно со центар .  Ама затоа погледот према улицата кон старата градска болница и кон фонтаната фрапираа . Поседовме кратко ама заклучивме дека понатаму кога ќе се доуреди ќе биде уште попрекрасно место за посета :)

Селидба

Од пред 1 месец започнавме  да се селиме па и цвеќињата тргнаа со мене  . Нажалост во меѓувреме започнаа ниските температури а јас требаше  да ги изложувам цвеќињата  надвор цели 15 мин , па така сега за сега нивната селидба   е прекината  па од пролет ќе почнеме . Во новиот дом дел од цвеќињата ги наредив на една  даска до прозорот каде ќе имаат светлина  ,а другите  дел ќе бидат на терасата  и во по некој од ќошевите .

Подолу ви ги прикажувам тие покрај прозорот . Една од љубичиците сеуште се привикнува   затоа беше пресадена само 3 дена пред да ја преселам ама за среќа се забележуваат млади ливчиња што значи напредуваме . За разлика од неа  темно виолетовата љубичица започна  да цвета . Исто така добро напредува   и  доларот ,а  белата љубичица заради присуството на штетници морав  да ја  исечам па изгледа малку чудно но сега е во ред  .  Сега за сега со мене се преселени 8 растенија и едвај чекам да запролети за да ги донесам и другите .

Проблем со штетници

Оваа година навистина имав преголем проблем со штетниците . Особено со малите бели пајачиња . Најпрво се појавија  на  доларот . Отпрвин мислев дека тоа е нешто  што  се појавува   на најмладите листови и е природен тек на растењето   . Тоа бели малечки топкички кои беа лоцирани на спојот на најмладите листови со стеблото и за кратко време исчезнуваа и повторно се појавуваа на најмладите листови . Тоа  беше причината што изгубив доста време , а требаше да делувам многу порано . Случајно еден ден при полевање го закачив доларот со рака тогаш наеднаш испаднаа неколку најмлади ливчиња , а топчињата кои беа на нив се растурија и видов дека се работи за пајажина . По една недела упорно туширање немаше никакво подобрување па отидов во продавница (земјоделска  аптека) и купив средство за штетници кај растенија . Купив Бубакил за растенија кој воопшто не е отровен за топлокрвни животни . Знаев дека се работи за Перметрин но на него немаше упатство на кои рстенија смее , а на кои не смее да  се користи . Бидејќи ми се брзаше воопшто не ѕирнав на интернет ништо за перметринот туку го испрскав доларот , а ги прегледав и другите растенија . Истиот штетник беше присутен на  пиперчето па и него го испрскав . Прскав два дена по ред . Четвртиот ден немаше  штетници ни на двете растенија но ме чекаше ново изненадување . ПЕРМЕТРИНОТ БИЛ КОНТРАИНДИЦИРАН КАЈ СУКУЛЕНТИ КАКО ДОЛАРОТ  . Дури сега следуваше масовно испаѓање на листовите . Сега  и по неколку месеци од прскањето растението сеуште  закрепнува   .За разлика од него пиперчето се разграни расцвета и сега има многу плодови . Соединенијата на перметринот сеуште ми се број 1 избор за штетниците особено заради ниската токсичност кон топлокрвнте животни и човекот но дефинитвно ќе мислам каде ги аплицирам .
Подолу е сликан доларот дури 3 месеци по прскањето и сеуште не е дојден на себе .

Кафеавите траги на листот се оштетувањата од  инсектицидот . Тоа е  еден од листовите кои сеуште не се паднати . 

А еве како изгледаше пред да биде масовно нападнат . 

Уште една слика од пред употребата на инсектицидот има тука

Aлое

Желбата да си купам Алое Вера ја имав одамна . Случајно на  пазарот во Чаир  поточно надвор пред влезот во едно мајско  пладне оваа година налетав на една  жена која продаваше цвеќиња .  Брзав многу  , а жешкото сонце ми ја печеше главата а немав ни наочари  . Покрај неа пројурив  и некаде одзади го слушнав нејзиниот глас „ајде цвеќињаааааа“ .  Влегов во пазарот да купам што треба и тоа не за мене  туку за  баба ми кога враќајќи си го филмот наназад помислив  дека таму имаше алое . По купувањето ми останаа уште 100 денари . Решив на излегување да поминам од истото место и  доколку има таму алое  и доколку цената му е до 100 денаро  да го купам . Алое за 100 денари мислев дека немаше шанса . Излегов и овојпат запрев  пред саксиите со цвеќиња и навистина долу имаше  2 саксии со алое . Прашав колку чинат .

- Помалото 50  а поголемкото 70 денари - ми одговори . 

Ха па тоа беше помалку од 100 денари . Го зедов поголемото , платив , ги однесов продуктите кај баба ми и му ја летнав дома . Одејќи дома приметив дека алоето беше скоро садено целото се нишаше наваму натаму а беше премало за таа саксија . Отпрвин помислив дека нема  да се фати  па затоа не го ни пресадив . Го ставив до прозор , сонце го грееше само во утринските часови , а го наводнував секогаш кога земјата беше  сува . Извесно време немаше нови листови но не венееше кога после 3 недели од земјата никнуваше ново стебленце . Откако стебленцето излезе некои 5 см над земјата поголемото стебло отпочна со пуштање на нови листови , а и помалото растеше  .Сега има уште едно ново стебленце и сега  уште повеќе ми е страв да го пресадам ама кај и да е ќе морам .

И кога се испофалив на неколку пријателки  дека конечно имам Алое вера  по 2 дена кај кактусарот го  видов  блог записот „Горчливо алое“  . Моето алое дефинитивно многу повеќе личи на горчливото алое отколку на алое верата ама кој си нема искуство .... 

Како и да е јас сум побогата за уште едно цвеќе кое  прекрасно си расте , а во следна прилика на купување можам и да го носам за споредба

Подолу на фотографиите  е прикажано веќе потпораснато сликано пред една недела 

Љубичиците на Горде

Неодамна  една моја пријателка ми испрати фотографии од нејзините растенија . Љубичиците кои лани ми беа вишок и ги испратив токму неа . Таа дефинитивно им пружила беспрекорна нега и грижа  и оваа година ме почести  со фотографи и од нив  . Љубичиците кои  кај неа стигнаа полуовенати станале вистинки „убавици “ ,а  освен нив и другите растенија изгледаат прекрасно и весело со своите листови и  цветови што секако се должи на вниманието и грижата која таа им ги посветила

Горде благодарам за фотографиите 

Прошетка Скопје - Валандово -Дојран ;Манастир Св Ѓорѓи Валандово

Ова лето кон крајот  на јули месец заминавме на кај Валандово  . Бевме сместени во едно од  Валандвоските села - Удово .Селото  беше збиено , луѓето воглавном растрчани секој по своите работи . На  лозјата  грозјето полека зрееше а  лубениците веќе  масовно се береа . Првиот ден го поминавме меѓу роднини никој нејќеше да не изостави  така да едвам постигнавме .... Удовчани  ги доживеав како генерално љубезни и искрени луѓе ....Вториот ден беше определен за посета на градот  ,а во текот на третиот ден беше планирано да тркнеме до Дојран и потоа  назад за Скопје . Кога влеговме во Валандово тоа беше еден смирен град  без гужви и чекања , мало гратче со само една раскрсница на која имаше семафори . Се чувствував прекрасно токму поради таа тивкост во градот ,вистинска оддишка  за  мојот веќе уморен мозок од секојдневната гужва во Скопје  . Во градот не застанувавме зашто времето беше прекратко , па се упативме кон манастирот Св Ѓорѓи . Патот беше тесен , кривулест и нагорен . Постојат два влеза за тој пат во зависност од кој ќе скршнете прво ќе го видите или манстирот или базенот . Манастирот се наоѓа на планината Плавуш а од човекот кој беше одговорен дознав дека е изграден во средниот век како црква а потоа  прераснал во манастир .Човеков не  беше многу зборлив а јас се чувствував како да се натурам .  Местото на кое се наоѓа манастирот е необично тивко смирувачко . Дури и кога зборувавме како да  шепотевме  не знам ни сама зошто .  Погледот е прекрасен восхитувачки на момент ти запира здивот . Половина час седење во дворот беa вистинско уживање и тотално психичко возобнувавање . Се чувствував  како  да ми се изоструваат сетилата , како плуќата да ми „работи“ со тотален капацитет . Црквата е мала  и кога влегувате се симнувате едно скалило надолу . Иконите се некои понови , некои постари . Конаците се исто  така мали а во дворот се наоѓаат неколку чешми со необично ладна вода . Толку ладна  вода досега не сум вкусила . Оттаму се упативме кон базенот друштвото имаше намера да се бања ... Отпрвин ми сметаше гужвата таму ми требаше едно половина час да се привикнам можеби и повеќе  ... Битно зафатив место на стол под сенка пто тој ден беше вистински луксуз и ги гледав како другите се бањаат а  размислував за манастирот ....

На сликите погоре е прикажан погледот од  дворот на манастирот 

Следните две слики подолу се од базенот

За Дојран заминавме третиот ден бидејќи беше претопло седевме кратко и немавме многу време за шетање . Дојран оваа година  ми се виде како пријатно место  , и за чудо таму јадев една од поубавите пици . .На жалост немав време  да разгледам и да се качам до Св Илија  Од се највеќе ми привлекоа внимание штрковите   ...