Friday, August 5, 2011

Манастир Св.Ѓорѓи -Старо Негоричане и „Етно село “

Прошетката до Куманово поточно до манастирот во Старо Негоричане  беше  договорена два месеци  порано меѓу маж ми и еден негов колега ,а беше  утврден и датумот - 15. 07 .2011. Тргнавме по најжешкото некаде околу 16 часот од Скопје  . Тогаш ако се сеќавате беше почетокот на топлотниот бран . По автопатот  беше пеколно немаше многу  автомобили а со тоа немаше и многу бучава  и ќе беше уживанција за  набљудување преку прозор да не беше сонцето . По сите преземени мерки млеко 60 ка фактор и квалитетни очила за сонце патувањето не беше така неиздржливо .На  бензинската на почетокот од Куманово се најдовме со пријателите и продолживме према  манастирот . Кога стигнавме  до манастирот   тој беше веднаш до патот во Старо Негоричане . Пред нас се издигна  голема црква убава камена градба  ... Човекот кој беше одговорен за црквата не  беше дома ,  ни отвори жена му меѓутоа неговото неприсуство ме чинеа некои факти кои сакав да ги дознаам. Во дворот на црквата  мирно тивко зелено со огромни дрвја како листопадни така и зимзелени  ... вистински одмор за душата . Исто така во дворот се наоѓаат неколку гробови претпоставувам на црковните луѓе  .  Влегувањето низ не многу високата врата  беше проследено со групна воздишка  бидејќи внатре беше  многу поладно . Фрескоживописот беше посебно впечатлив на него се познаваа годините на кои им пркосел . Жената која ни ја отвори црквата ни кажа дека тоа истиот фрескопис од  обновувањето на црквата некаде 13-14 век  Истиот наместа е  оштетен меѓутоа  плени со боите , ликовите ,а  композициите  се наредени во циклуси  . Запаливме свеќи се помоливме поседовме . Чувството додека бев  внатре беше необично , прекрасно како да ги полните батериите 100  на саат . Искрено се чувствував како да се  раѓам одново ....
 Излеговме ..Имав  чудно чувство додека го нпуштав местото беше навистина убаво и ми беше  жал што мораше  за кратко да се замине меѓутоа  мнозинството од друштвото посебно децата беа со празни стомаци па мораше , а и изгледа никого не го влечеа старите храмови како мене .  Единствено ми остана нејасно зашто храмот го нарекуваа манастир кога тој во суштина е црква  бидејќи конаци не видов нигде 















За Етно село нема многу да зборувам  ... единствено ми го привлекоа вниманието селските алатки  и колата кои беа поставни во дворот 
Првата слика подолу е направена на патот од Црквата  до  Етно село










No comments:

Post a Comment